Twitter: Stop!

Enkele maaden geleden kreeg ik net voor mijn vakantie het lumineuse idee om als experiment eens een tijdje te stoppen met tweeten of zoals sommigen het noemen: twitteren. "Why oh why?" zeggen jullie 'twitterfreaks' nu allen in koor. Wel, ik wou eens ervaren wat dat met me zou doen, welke psychologische en sociale effecten dat zou hebben.

Mijn vakantie begon net, ik kreeg de sleutel van mijn net gekochte huisje en daar moest vanalles in gebeuren, dus ik was niet van plan om tijdens die vakantie veel achter mijn computer te zitten en mijn tijd te verspillen met jullie tweets te lezen. Voor alle duidelijkheid, ik heb geen iPhone of dergelijk toestel om te tweeten, ik deed dat old-skool via tweetie 4 mac! I know! Shame on me! In deze sector werken en geen iPhone hebben... foei foei!!

Tweeten, en dan vooral het lezen van tweets was een tijdrovende bezigheid geworden. Het was het eerste en laatste wat ik deed op een dag, bij het aankomen 'op den bureau' en vlak voor het slapengaan 'in mijn bedje'... snel even twitter checken! Want ik zou is een interressante link, een grappige uitspraak of een übercoole bezigheid van één van mijn tweeps gemist moeten hebben.. Dat zou gewoon, NOT done geweest zijn, haha.

Tijdens de eerste weken van 'das experiment' was ik druk bezig met het renoveren, zat ik niet achter het scherm en had ik dus sowieso minder de drang om te tweeten, hoewel ik mezelf er regelmatig op betrapte om iets te willen tweeten. Want dat spookt in je hoofd... Er is regelmatig dat stemmetje als je iets leuks beleefd, iets raars tegenkomt,... dat stemmetje dat zegt; 'Hmmmm dat zou wel een leuke tweet zijn' en de eigenlijke tweet is ondertussen al gevormd in je hoofd! Al wat je nog moet doen is hem intikken en 'enteren'. En Flap, weg is ie! Bijvoorbeeld toen ik tijdens het renoveren 'aan den elentriek' gehangen had... Man man, toen was het toch even moeilijk om de MacBook niet open te gooien en dat aan iedereen te laten weten! Maar we houden ons hoofd cool en negeren dat stemmetje, geen tijd voor!

Hoe langer ik gestopt was (hoor mij bezig...), hoe minder moeite ik er logischerwijs mee had om geen berichten meer de wijde wereld in te sturen. Het 'U-have-to-tweet-this' stemmetje was stillekes aan aan het weg-ebben! Joepie, ik ben niet langer een twitter-slaafje! Sorry tweeps, no more tweets!

Raar maar waar bleef het gevoel wel aanwezig dat als ik die twitterstream niet regelmatig check, ik vanalles mis. En dat IS ontegenspreekbaar ook zo!! Twitteren is 2 way traffic... Als je één rijrichting blokkeert, blijft de andere nog altijd komen. En je weet dat, het is niet omdat ik gestopt ben met tweeten, dat die flow onderbroken is. Er blijft willen of niet vanalle info op je afkomen. Je kan deze negeren, maar dat is echt niet gemakkelijk. Hoewel het lukt! Nog steeds geen tweet gelezen! :D

I'm ignoring you!

Toen ik na mijn vakantie terug aan het werk ging, en dus weer heel de dag achter het scherm zit. Was de drang weer net iets groter om tweetie nog eens op te starten. En daar zijn verschillende redenen voor. Niet zozeer om zelf terug te beginnen tweeten, maar om terug enkele interessante mensen te volgen. Collega's en concurerende bedrijven vertellen raar maar waar soms wel interessante dingen op twitter. ;) En dan zijn er ook nog een hoop mensen die ik volg welke bijna constant links spuien, meestal sector-gerelateerd, waar je veel van kan opsteken! En dan af en toe jou grappige uitspraak.... Hmmm het wringde maar ik heb volgehouden en tot vandaag nog steeds niet 1 keer getwitterd! Maar ik besef maar al te goed dat ik één dezer dagen kan hervallen! (whuuuuhahaha, hervallen...)

MAAR als ik zie hoeveel tijd ik ermee win, want geef toe; je verliest onnoemelijk veel tijd met die 'shit', en als ik zie hoeveel productiever ik ben geworden, en dat afweeg tegen wat ik mis... Mja dan weet ik het toch niet goed hoor! Ik denk dat ik hier blijf ;) Toegegeven ik mis heel wat, maar dat weegt denk ik niet op tegen wat ik win!

Als ik iets nodig heb, ga ik er wel naar op zoek, Google is my friend! Jij hebt toch ook een hekel aan televerkopers, niet?